Ophemert, Vrijdag 4 juli: even voor 14.00 uur opende Mevrouw Jacolien Hartman, Wethouder van de Gemeente West Betuwe, samen met de organisatoren Dik Kusters, Melvin Könings, Marianne & Peter Wennekes, geassisteerd door de Ereburgers van Tiel Maaike & Kriekske het event “Betuws naij oan de Woal” op de Karnmolen te Ophemert. Zij knipten samen op hetzelfde moment het lint door om de kansen van samenwerking in de Betuwe te symboliseren.
Foto’s door Patricia van der Reep van Gomez Productions
VRIJWILLIGERS GEZOCHT!!! Wij van Corsowagen Varik zijn op zoek naar vrijwilligers, die ons willen helpen om de corsowagen van 2025 weer mee te laten rijden in Tiel.
Paul Parren
Poppelenburgerstraat 4191ZT Geldermalsen
06 10666319 / 0345 531769
parrenp@upcmail.nl
Profiel
Paul Parren, beeldend kunstenaar
Afgestudeerd Stadsacademie Maastricht. Gewerkt als grafisch ontwerper, tekenleraar / docent visualiseren, beeldend kunstenaar.
Ik breng taferelen en details samen als een soort assemblages in gemengde techniek waaronder monotype met voornamelijk olieverf op papier en paneel ( watervast multiplex). Het werk en resultaat laat zich het beste benoemen als tekenschilderen. Figuratief in combinatie met abstract.
Mijn inspiratie ontstaat uit het aanbod in ons blikveld, media en eigen foto’s met aandacht voor de samenhang der dingen. Een spel van gedachten en materialen en mijn interpretatie op de werkelijkheid. Laag over laag, op weg naar eenheid en inhoud.
Praatje
Mijn praatje heeft als titel ‘Kunst is ook cultuur’ en gaat over het brede en tevens vage begrip ‘cultuur’. In mijn pitch pleit ik ervoor om dat begrip ‘cultuur’ weliswaar zo breed (en vaag) mogelijk te houden, zonder daarbij uit het oog te verliezen dat er een onderscheid is tussen enerzijds ‘vluchtige uitingen van onze (regionale) beschaving’ (zoals straattheater, zang, dans en sport) en anderzijds de ‘cultuur die mogelijk onze erfenis is voor latere generaties’. In de praktijk investeren overheden meer in het hier en nu (lees: de vluchtige cultuuruitingen) dan in de toekomst (beklijvende cultuur. Mijn pleidooi is ook regionaal meer aandacht te geven aan de cultuur die uiteindelijk onze fysieke culturele nalatenschap vormt.
Bio
Ton den Boon (1962) is woordenboekmaker (hoofdredacteur van de Dikke Van Dale), taalpublicist (sinds 2012 onder meer drie taalrubrieken per week in dagblad Trouw), columnist van het radioprogramma De Taalstaat. Tevens is hij eigenaar/redacteur van een kleine uitgeverij (De Weideblik), die onder meer gespecialiseerd is in de publicatie van boeken van (Betuwse) kunstenaars, zoals Willem den ouden, Ferry Alink, Jacob Kuijper, Joop Sjollema en Piet Mulder. Zelf schreef hij boeken over onder meer Johannes Vermeer, Lucebert, Willem Kloos, Martinus Nijhoff en Gerard Reve. Hij is tevens schrijver van het Verdwijnwoordenboek en samensteller van het erotische woordenboek De taal der liefde.
Eind 2025 publiceert hij in samenwerking met KRONCRV en het museum Beeld & Geluid een boek over de invloed van 75 jaar televisie op de Nederlandse woordenschat.
Ton den Boon is bestuurslid van de Willem den Ouden Stichting en mede-eigenaar van De Waalgalerie in Tiel.
Boeken
Regionale boeken waaraan Ton den Boon in zijn praatje refereert:
Ontmoeten sleutel tot verbinding door Patricia van der Reep, projectleider stichting Dichter bij Huis in West Betuwe
De stichting Dichter bij Huis in West Betuwe maakt zich sterk om ongeoorloofd onderscheid dat wordt gemaakt op grond van kenmerken zoals afkomst, godsdienst, geaardheid, sekse en huidskleur tegen te gaan. West Betuwe bestaat uit voornamelijk plattelandsdorpen.
Inwoners met andere achtergronden en culturen worden niet altijd warm ontvangen. Voor hen is het lastig om in de dorpen hun plek te vinden en een netwerk op te bouwen. Een extra inspanning is nodig om de bestaande vooroordelen en daarmee gepaard gaande discriminatie ook in een dorpse plattelandsomgeving te verminderen.
Sinds drie jaar is de stichting actief in gemeente West Betuwe met het organiseren van activiteiten als een lokaal event, welke wisselend in een van de kernen van gemeente West Betuwe plaatsvindt, of tijdens een jaarlijks festival. Activiteiten, zoals lokale evenementen en het festival zorgen voor ontmoetingen, mensen leren elkaar kennen en herkennen in het dorp en gaan op een meer toegankelijke manier met elkaar om dan voorheen.
Naam: Margot Rooijmans
Adres: Middelweg 28, Asperen
Telefoon: 0611201175
E-mail: m.rooijmans9@gmail.com
Profiel Margot Rooijmans
Textiel is voor mij een fascinerend materiaal dat blijft boeien. De veelzijdigheid en de toepassingsmogelijkheden zijn eindeloos.
Na de lerarenopleiding Textiele werkvormen heb ik gewerkt in het voortgezet onderwijs en daarnaast vele jaren les gegeven aan volwassenen in diverse textieltechnieken.
Inmiddels heb ik mijn hart verpand aan het werken met schapenwol die ik vervilt.
Vilten is waarschijnlijk de oudste textieltechniek ter wereld omdat er geen gereedschap bij nodig is. Water, zeep en de wrijving van je handen doen hun werk om de losse wolvezels te verbinden tot een sterk product.
Ik laat me vaak inspireren door keramiek dat ik vertaal in ruimtelijke vormen in vilt en gevilte sieraden.
Ardje de Graaf
Geboren in het westen en na de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag, ben ik ongeveer 50 jaar geleden in Tiel neergestreken.
Na een interview in de Gelderlander over mijn eerste grote bronzen beeld, werd ik al snel gevraagd door het Nivon, de Stichting Kreatieve Vorming en de Plantage om les te geven.
Mijn fascinatie om met vervormbaar materiaal te werken is mij altijd blijven boeien. Inspiratiebronnen zijn reizen, archeologie, architectuur en natuur.
Werkperiodes via de World Crafts Council in Denemarken, Ierland en Portugal waren cultureel interessant en leerzaam.
De laatste jaren werk ik ook met porselein “het witte goud”, soms gecombineerd met raku (japanse stookmethode; zie website www.arddegraaf.nl).
Aldus laat ik mijn vingerafdrukken na.
“De Fruitteelt van het heden en de toekomst” door Ferdi van Dijk van Fruitteelt Van Dijk
Hoe Fruitteelt bedrijf Van Dijk met innovaties de uitdagingen van vandaag en morgen wil aangaan.
Ferdi studeert momenteel bedrijfskunde en agribusiness op de HAS in Den Bosch. Hij is nu het 2e jaar aan het afronden en wil thuis op het bedrijf gaan werken, samen met zijn vader en broer. Het bedrijf teelt appels en peren; ongeveer 17 hectare Elstar, 16 hectare Conference en 15 hectare Xenia (peren). De sortering en koeling voor het bedrijf wordt door een oom en een neef verzorgd. Ferdi is al van jongs af aan op het bedrijf actief en is steeds meer mee gaan helpen.
Alle appels die het bedrijf teelt zijn voor de Nederlandse consument. De peren gaan vooral naar Duitsland en Polen, waar de Conference erg populair is. Xenia , ’n nieuw opkomend peren ras wordt eveneens vooral voor de buitenlandse markt verkocht.
De Pitch zal vooral gaan over de hun familie fruitteeltbedrijf van nu, innovaties binnen de fruitteelt en de toekomst van de sector. De uitdagingen die daarbij horen, komen daarbij zeker aan bod.
De microwereld door een macrolens door Esther de Bruijn
De microwereld is een zeer intrigerende wereld. Er leven miljoenen kleine diertjes waar wij het bestaan niet eens van weten. Door macrofotografie komt deze wereld tot leven en wordt de schoonheid van deze diertjes pas duidelijk.
Maar waar leven deze diertjes van, waar kun je ze vinden en wat hebben ze voor betekenis voor de natuur?
Door meer aandacht en verwondering voor o.a. deze microwereld, wordt het belang van natuurbehoud en behoud van biodiversiteit inzichtelijker voor iedereen.
Loes ten Brink, 1945, Leeuwarden.
1971 artsexamen te Utrecht. 1981 examen vrije grafiek en schilderen,
Rietveldacademie te Amsterdam.
Ze combineerde schilderen en tekenen met haar medische loopbaan.
Sinds 2003 fulltime beeldend kunstenaar.
Ze schrijft over haar inspiratie:
Nieuwsgierig op zoek
naar het landschap dat me raakt:
Stil en weids: water aarde en licht,
In beweging als een kloppend hart,
De branding, de golven, het tij.
Ze was lid van kunstenaarsvereniging Werkplek, het Vughter tekencollectief,
en vormde (samen met Sybren de Graaff en Flos Pol )
een schilders collectief: het BBC.
Exposities bij veel galerieën in Nederland en incidenteel ook in het buitenland.
Sinds 1998 bewoonster van een dijkhuis in Heesselt met uitzicht over de Waal en uiterwaarden
Met aan de voorkant de zonsopkomst en achter de zonsondergang. ’s Winters hoog water met zwanen die het grasveld leeg eten, soms een bever die takken afkluift aan de tuintafel.
Zomers soms reeën die de ooievaarsbekjes opeten, en heel veel vogels.
Woelmuizen komen overwinteren. Gek op koekjes. ‘s morgens hadden ze ook een bij haar stoel neergelegd. Mooiste plek van de wereld!
Anke de Jong
0623755037
info@potterie-diemarel.nl
www.potterie-diemarel.nl
Sinds 1995 ben ik actief met klei. Wat begon als hobby is uitgegroeid tot veelmeer. 20 jaar terug heb ik de Nederlandse keramiekopleiding gevolgd.Daarna ben ik veel bezig geweest met ambachtelijk draaiwerk.
Momenteel houd ik me steedsmeer bezig met het vormgeven middels plakkenklei. Ik laat me daarin inspireren door de natuur, de Betuwe, maar ook abstractearchitectonische vormen.
Ik geef keramiek les in mijn atelier.
Anjo Beelden-in-Brons
Achterbonenburg 6
4116 BD Buren
Tel.: 06 20832615
@: dejong.anjo@gmail.com
Op een boerderij in Buren (Gelderland) geboren. Al vanaf jonge leeftijd was ze bezig met ontwerpen en creëren. Na haar opleiding en 20 jaar een kantoorbaan te hebben gehad, heeft ze de switch naar “de Bronswereld “ gemaakt. Werkend in een bronsgieterij als ciseleur en door vele contacten met kunstenaars, werd ze door de kunst gegrepen. Als autodidact is ze gekomen tot waar ze nu is: een kunstenaar met een atelier en galerie in een historisch pand in Buren.
Naam: Sytske de Jong
Adres: Uilenburgsestraat 39
4061RH
Ophemert
Telefoon :0625404252
E-mail: sytske@ateliermooiwerk.nl
Profiel Kunstenaar:
‘Een werk is voltooid als vorm en betekenis volledig samenvallen. Zo probeer ik verstilling te bereiken, de troost van de schoonheid op te roepen, te verwonderen.’
De natuur versus de mens en een constante verwondering over schoonheid en imperfectie. De oorsprong van de vorm. Dat is waar het werk van beeldhouwer en tekenaar Sytske de Jong over spreekt. Texturen en structuren in de natuur, licht en schaduw, de lichamelijkheid van vormen en de zintuiglijkheid van materialen: de verwantschap tussen de natuur en het menselijk lichaam zijn een onuitputtelijke inspiratiebron voor haar.
Sensitief en sensueel gaan hand in hand. De Jong werkt associatief en intuïtief, geleid door haar gemoedstoestand en omgeving. Het materiaal – hard, zacht of kneedbaar – waarmee ze werkt is daaraan verwant. Ze zoekt de grenzen van het materiaal op en verlegt die, bijvoorbeeld met opengewerkte vormen in vergankelijk materiaal en harde steen die vloeibaar als was lijkt.
Ogenschijnlijk is het werk van De Jong veelzijdig of uiteenlopend, maar het heeft steeds dezelfde grondslag: de continue zoektocht naar de balans tussen het ultieme en de authenticiteit.
“Origine of species”
Knotwilg, keramiek
2025
Leergeld West-Betuwe, Lana Goutsmits-Gerssen
In Nederland leeft 1 op de 12 kinderen in armoede. Steeds meer kinderen kunnen om financiële redenen daardoor niet meedoen aan activiteiten die voor hun leeftijdsgenootjes heel normaal zijn. Zij staan vaak letterlijk aan de zijlijn. Stichting Leergeld West-Betuwewil deze kinderen mee laten doen!
Onze missie is: Alle kinderen doen mee! Want nu meedoen is straks meetellen!
Wij helpen kinderen uit gezinnen met geldzorgen in Buren, Culemborg, Neder-Betuwe, West-Betuwe en Tiel. Samen met de ruim 100 andere stichtingen in Nederland, zorgen wij ervoor dat alle kinderen in Nederland dezelfde kansen hebben. We helpen met sport, cultuur, een laptop, fiets of een verjaardagscadeau. Ouders en verzorgers kunnen zo het beste aan hun kind geven, en elk kind kan meedoen! Meer weten? Kijk op www.leergeldwestbetuwe.nl.
Roeland Grip – moderator 4 juli 2025
Mijn naam is Roeland Grip. Ik werk als zelfstandig coach, trainingsacteur en trainer in mijn bedrijf Key to Grip. En ik werk 3 dagen per week als teamcoach bij een zorginstelling. Daarnaast maak ik theater. Elkaar laten schitteren om samen beter te worden, is wat ik altijd mijn achterhoofd heb bij wat ik doe.
Op 4 juli ben ik de moderator van de middag en hoop op deze manier een bijdrage te kunnen leveren aan het in verbinding brengen van mensen, ideeën, ervaring en kennis.
Sia Feenstra
Nationale Vereniging de Zonnebloem
Bij de Zonnebloem draait het om mensen. Al meer dan 75 jaar. We brengen ze bij elkaar. Staan voor ze klaar. En zetten alles op alles om mensen met een handicap een onvergetelijke dag te bezorgen. Een lichamelijke beperking hoeft wat ons betreft nooit een belemmering te zijn. We willen dat iedereen volop van het leven kan genieten.
Om dat voor elkaar te krijgen, denken we altijd in oplossingen. Dat geldt voor onze vrijwilligers, voor onze donateurs en voor de partners waarmee we samenwerken. Stuk voor stuk doen zij er alles aan om mensen een onvergetelijk moment te bezorgen.
Daarom blijven we dat doen waar we altijd al goed in waren: contacten leggen, gezelligheid brengen, activiteiten organiseren en vakanties mogelijk maken. En zorgen we er samen met attractieparken en musea voor dat deze toegankelijker worden voor mindervaliden.
De afdeling Neerijnen organiseert activiteiten en bezoekt mensen thuis.
De activiteiten bestaan uit een Nieuwjaarsreceptie om het nieuwe jaar in te luiden. Een boottocht met 2 andere afdelingen van de Zonnebloem over de Waal. Ook vieren we samen met onze deelnemers de feestdagen en de seizoenen; zoals een Paaslunch en een Kersenmiddag waarbij er natuurlijk Betuwse kersen worden geserveerd. En we sluiten het jaar af met een Kerstactiviteit.
Onze activiteiten geven mensen de kans om anderen te ontmoeten en sociale contacten te onderhouden op een ontspannen manier in een gezellige sfeer. Zo hopen we een stukje eenzaamheid bij mensen weg te nemen en het gevoel te geven dat ze gezien worden.
Ralph Boltjes
Ralph Boltjes (21) is geboren en getogen in Ophemert en heeft een sterke betrokkenheid bij onze streek en het lokale ondernemerschap. Hij is werkzaam bij een financieel adviesbureau dat zich richt op de tuinbouwsector en studeert daarnaast in deeltijd accountancy. Ook is hij actief in de lokale politiek.
Ralph vertelt het verhaal van een streek in beweging. De Betuwe is in de afgelopen honderd jaar veranderd van een voornamelijk agrarisch gebied naar een regio met een veel breder economisch leven. Hij laat zien hoe mensen en bedrijven zich telkens wisten aan te passen aan nieuwe uitdagingen, zonder het vertrouwde karakter van de streek te verliezen. Het is een verhaal over veerkracht, groei en de kracht van een hechte gemeenschap.
Pauline Spreeuwenberg
Over mijzelf:
Geboren 26 mei 1959
Na de opleidingen ben ik gaan werken als privé couturier voor particulieren en als kostuum ontwerper voor diverse toneelgezelschappen. Door de jaren heen ben ik altijd bezig geweest met textiel in welke vorm dan ook. Kleding, wandkleden, quilts en objecten. Voor mijn werk word ik vaak geïnspireerd door de natuur. Het is veelkleurig en vaak theatraal. Mijn kunstwerken worden over het algemeen gemaakt van hergebruikt textiel. Tegenwoordig hou ik mij voornamelijk bezig met het aanleren en verfijnen van oude en bijzondere naaldtechnieken.
Profiel Monique Mortier 2025
Monique Mortier 1959
schilderen als levenskunst
Monique Mortier heeft na een kunstzinnig jaar, waarin ze kennismaakte met verschillende disciplines, gekozen voor schilderen. In deze kunstuiting voelt ze zich het meest vrij. Naast haar praktijk stervens- en rouwbegeleiding volgt zij opleiding, cursussen en workshops met bijzondere technieken. Nadat zij met haar praktijk in Zeist gestopt is, wijdt zij zich volledig aan het schilderen. Zij vindt haar inspiratie op de prachtige plek die zij sinds 2011 met haar levenspartner bewoont en beleeft: een huis met boomgaard en moestuin aan de dijk in Ophemert.
Schilderen is voor haar een nieuwsgierig gesprek tussen haar binnen- en buitenwereld. Indrukken in de buitenwereld doet zij op langs de Waal, op reis, genietend van de natuur of als een kunstwerk haar raakt. Ook de kleurenwereld inspireert haar. Jarenlang is ze gefascineerd door water- en aardestromen en werkt ze o.a. met zand, water en klei. Er ontstaan texturen, gelaagdheden, waardoor kleuren een diepe intensiteit krijgen die samen met het licht een spel spelen. Al schilderend zoekt zij naar een beeld dat voelt als een ontmoetingspunt tussen binnen en buiten. Deze kunstzinnig-onderzoekende weg ervaart zij als een vorm van levenskunst.
In haar atelier verbindt zij haar eerder begane paden met nieuwe vergezichten.
Monique Mortier
schilderen als levenskunst
moniquemortier.nl
levenskunst@moniquemortier.nl
0644 180 685
Melvin Könings
Melvin Könings uit Ophemert speelt al meer dan 20 jaar contrabas en basgitaar in talrijke jazz- en popformaties. Hij volgde een jazzopleiding in Amsterdam (DJAM) en een groot aantal workshops in binnen en buitenland. Zijn hart ligt in de geïmproviseerde muziek en in dansmuziek. Melvin geeft ook bas-les, hij verzorgt de programmering op diverse podia, organiseert jamsessies en workshops en hij speelt op (inter-)nationale festivals. Melvin organiseert ook al enige jaren het Jazz in de Muziekschelp evenement in Ophemert en was lokaal initiatiefnemer van het succesvolle Cultureel Café Geldermalsen. Op nationaal niveau is hij voorzitter van de Stichting Hot Club de France Nederland, een organisatie die zich richt op gypsy swing muziek (zie www.hcdf.nl).
Muzikaal 4 juli 2025
Op vrijdag 4 juli verzorgt Bert van den Brink exclusieve muzikale ondersteuning, samen met Melvin Könings op contrabas en Frank van de Woestijne op drums. Bert woont al jaren in Ophemert en is één van de meest succesvolle jazzpianisten van Nederland. Hij geeft al meer dan 40 jaar les op het conservatorium in Utrecht en heeft met vele beroemdheden gespeeld en getoerd, waaronder Chet Baker, Toots Tielemans, Deedee Bridgewater en Denise Jannah. Ook won hij in 2017 de prestigieuze Boy Edgar prijs, de hoogste onderscheiding in Nederland voor jazz en geïmproviseerde muziek. Van den Brink is ook grootmeester in het bespelen van accordeon en orgel. Frank van de Woestijne woont al heel lang in Ophemert en werkte jarenlang in het onderwijs in de regio. Hij drumt in diverse formaties in de regio.
Muzikaal 5 juli 2025
Op zaterdag 5 juli is Melvin sessieleider van een echte gypsy jazz sessie. Er komen muzikanten uit heel Nederland, het repertoire dat ze spelen is gebaseerd op de muziek van Django Reinhardt (gitaar) en Stéphane Grappelli (viool), die met hun Hot Club de France Quintette in de jaren ’30 van de vorige eeuw een compleet nieuwe muziekstijl ontwikkelden. Ze noemen dit ook wel de enige wereldwijde jazzstijl die echt buiten Amerika is ontwikkeld. En de belangstelling voor deze muzieksoort groeit enorm, ook vanwege het gemak waarmee je dit samen spelen kan, veel nummers worden zo uit het hoofd gespeeld. Tegenwoordig noemen we dat ook wel gypsy swing, het is akoestische geïmproviseerde jazzmuziek met gitaren, contrabas, viool en blaasinstrumenten. Deze muziek geeft een lekker ontspannen sfeer, het ademt rust, interactie en leven.
Martin Hommersom – Voorzitter Stichting 4-Stromenland
Martin Hommersom is de Voorzitter van Stichting 4-Stromenland. Martin is van 2003 tot 2011 actief geweest in verschillende functies binnen het bestuur, in 2017 heeft hij een werkgroep begeleid met de vernieuwingen destijds en sinds 2024 terug in het bestuur, waarbij hij vanaf 2025 voorzitter is. Martin zelf is geboren en getogen Betuwnaar en zet zich in om het Fruitcorso te transformeren naar een evenement, waarbij we nog tientallen jaren mogen genieten van de pracht en praal rondom het Fruitcorso. Naast verbinding van personen en organisaties is hij samen met het bestuur vooral bezig met de verbinding van verleden, heden, toekomst.
De transitie van het Fruitcorso Tiel: ’t visitekaartje van de Betuwe!
Het Fruitcorso is voor de regio een belangrijk streekeigen evenement dat jaarlijks circa 2.500 vrijwilligers op de been brengt. De Stichting 4-Stromenland en 13 Corsoverenigingen zijn het kloppende hart van dit mooie evenement.
Het Fruitcorso is in grote mate afhankelijk van ondernemers die de waarde zien van het investeren in de samenleving. Een functie die vaak wordt onderschat door buitenstaanders. Maar laat het duidelijk zijn dat zonder het lokale en regionale bedrijfsleven er veel minder verenigingen en stichtingen in staat zijn haar activiteiten te organiseren. En bij het Fruitcorso komt daar nog bij dat een stukje oorsprong/cultuur wordt behouden. Niet voor niets is het Fruitcorso toegevoegd aan de UNESCO-lijst van immateriële erfgoederen!
Welzijn in beweging door Marco Westerlaak
Het welzijnswerk staat niet stil. De slogan die Welzijn West Betuwe hanteert is dan ook: ‘zet in beweging!’. Directeur-bestuurder Marco van Westerlaak van Welzijn West Betuwe vertelt over de ontstaansgeschiedenis vanuit Welzijn Ouderen Geldermalsen/ Neerijnen/ Lingewaal en ontwikkeling naar de brede welzijnsorganisatie die het nu is. Hij geeft een inkijkje in de toekomst waarin vooral de ontwikkelingen in de zorg centraal staan. De grootste uitdaging daarbij is om de leefbaarheid en beschikbaarheid van zorg binnen kleine kernen op peil te houden. Dit vraagt meer inzet van inwoners, lokale organisaties en ook van het welzijnswerk.
Marco van Westerlaak is inmiddels meer dan 10 jaar directeur bij Welzijn West Betuwe en haar voorgangers. Daarvoor is hij altijd in het welzijnswerk werkzaam geweest en vooral in jeugd- en jongerenwerk.
Marco is geboren en opgegroeid in een klein dorp vlak bij Amersfoort, nl. Hooglanderveen. Hij heeft sociologie gestudeerd in Utrecht en is daar nog steeds woonachtig.
“Wonen in Utrecht en werken in West Betuwe biedt voor mij de ideale combinatie. Er is niets mooier dan werken op het platteland, waar mensen om kijken naar elkaar en zich inzetten voor hun kern.
Naam : Liudmyla Mosendz
Adres : Molenstraatje 19 4001 CA Tiel
Telefoon : 06-23645641
E-mail : mosendzludmila@gmail.com
Profiel Kunstenaar :
Hoi, ik ben Liudmyla Mosendz.
Mijn creatieve reis begon in Oekraïne, waar ik ben geboren, lange tijd woonde en schilderkunst studeerde onder begeleiding van een getalenteerde kunstenaar.
Kunst is altijd een belangrijk onderdeel van mijn leven geweest; een manier om gevoelens, herinneringen en hoop te uiten.
Toen de oorlog begon in 2022, moest ik mijn huis verlaten en in een ander land opnieuw beginnen. Hier, op een nieuwe plek, ontwikkelde ik mij verder als kunstenaar en vond ik inspiratie in nieuwe mensen, landschappen en ervaringen.
Voor mij was de ontmoeting met een lokale kunstenaar heel belangrijk. Hij werd mijn mentor en steunpilaar. Dankzij zijn hulp en vertrouwen in mij, blijf ik groeien en vind ik mijn stem in de kunst.
Mijn werken zijn een weerspiegeling van de innerlijke wereld, een combinatie van verleden en heden, pijn en hoop. Ik ben blij dat ik de kans krijg om mijn werk met u te delen op deze tentoonstelling.
Beeldend kunstenares
José Crombach
Verdwenen culturen en landschappen vormen al jaren mijn inspiratiebron. Tijdens het reizen, fysiek maar ook imaginair, zoals het lezen van literatuur, sla ik beelden op in mijn hoofd die later vorm krijgen in klei. Soms gecombineerd met andere natuurvormen, meestal gevonden op stranden.
De laatste tijd ben ik gefascineerd door de kusten en havens van het Noorden en het vroegere rauwe vissersleven op zee. Ik maak keramische eilanden en lithografische portretten voorzien van mijn eigen teksten. Deze staan in verbinding met het afgebeelde portret van een visser op de keramische vorm.
De traditionele, veelal onbarmhartige en primitieve visserij met open boten op zee is verleden tijd, evenals de oude havens en haringvissers met de vele verdrinkingen tot gevolg. Iets wat nu ook vaak het geval is bij vluchtelingen in wrakke en niet-zeewaardige overvolle bootjes. Vandaar mijn eigen bijdrage in beeld en tekst, onlosmakelijk verbonden met elkaar. Een eerbetoon aan onze voorouders en hun harde bestaan.
Janneke Kranendonk
Boerderij De Pippert
Modernisering van het boerenbedrijf
Jonge ondernemers pakken de handschoen op en bieden toekomstperspectief.
’n Jonge ondernemer praat u bij.
Henk Grootenboer is mijn naam.
Vanaf eind 2019 beleven mijn vrouw Leona Brandse en ik de gelukkigste jaren van ons leven in dit prachtige dorp Ophemert. Wat een schitterende omgeving, wat een heerlijk gebied. Het verbaast me niet dat hier veel wordt geschilderd en gemusiceerd. De muzen weten wel waar ze neerstrijken.
De rust en de ruimte van de natuur, als ook de rust in het dorp zelf brengen op hun beurt de ziel tot rust. En in rust ben je ontvankelijk voor inspiratie. Inspiratie om piano te spelen in mijn geval. Mijn grootste liefhebberij vanaf mijn vroege jeugd. Ik vind het een eer om een muzikale bijdrage te mogen geven aan dit bijzondere evenement. Want inspiratie ontvang je vooral ook door deontmoeting met mensen Door hun verhalen en kunst, al dan niet professioneel. Of door de initiatieven die ze nemen:in het bijzonder de gelegenheid die Peter en Marianne Wennekes ons geven om elkaar te ontmoeten en inspireren. Grote dank daarvoor.
Gijs Klunder, 1966
Grafisch ontwerper en illustrator
Sinds 2015 vrijwillig weidevogelbeschermer en coördinator vrijwilligers VWB Ronde venen en Uithoorn.
Sinds dit jaar ook werkzaam als vrijwilliger voor Vereniging Agrarisch Natuur- en Landschapsbeheer Tieler- en Culemborger Waarden.
Sinds een jaar woonachtig te Heesselt.
Weidevogels in de uiterwaarden: verleden, heden & toekomst,
door weidevogelvrijwilliger Gijs Klunder
Verleden: Bodem broedende vogels als kievit, grutto, tureluur en scholekster (weidevogels) hebben in de eerste helft van de 20e eeuw het boerenland ontdekt als ideale habitat. Daarvoor broedden ze op uitgestrekte toendra’s en kustgebieden. Het toenmalige boerenland bood genoeg voedsel, het gras was kort door beweiding met niet teveel koeien en het afwisselende kruidenrijke grasland bood volop ruimte voor insecten, en dus voedsel in overvloed. Het gras werd pas in mei, juni gemaaid en bemest met ruige stalmest. In Beusichem, waar ik opgroeide aan de dijk, waren in de uiterwaarden nog volop kieviten. Maar daar toen al stonden de vogels onder druk, het landschap was aan het veranderen van kleine stukken akker- en grasland naar productieland van steeds groter wordende boerenbedrijven. Ik raapte eieren om te verkopen aan een restaurant (en heb zo meegewerkt aan de sneller dalende vogelstand).
Heden: Ondertussen is door de intensivering van de landbouw het leven van de weidevogel nagenoeg onmogelijk geworden. Het grootste gedeelte van de weidevogelgebieden staat vol Engels raaigras, waarin insecten ontbreken. Dat ‘grasfalt’ wordt overspoeld door kolossale hoeveelheden drijfmest en kunstmest om drie tot vier ’sneden’ per jaar te halen. De waterstand moet laag gehouden worden om de steeds grotere machines niet te laten wegzakken. Allemaal nodig om een industrie op gang te houden. In dat agro-industrieel landschap kunnen weidevogels niet overleven. Daarom worden agrariërs van overheidswege gestimuleerd om ‘beheerpakketten’ af te sluiten die de weidevogel helpen overleven zoals maaien na 15 juni, plas-dras gebieden, etc.
In de uiterwaarden is iets anders gaande dat de weidevogels daar niet helpt: de kleinschalige boeren hebben plaatsgemaakt voor natuur. Vrijwel overal groeien de uiterwaarden dicht met wilg en meidoorn. En weidevogels broeden niet graag in de buurt van bomen waarin predatoren kunnen zitten. Daarbij is sinds de 60’er jaren de weidevogelstand met meer dan 70% afgenomen en clusteren de vogels bijeen in gebieden die voor hen ideaal zijn. Minder ideale stukken, die vroeger ook benut werden, zijn nu verlaten. Het veranderende landschap levert natuurlijk wel habitat op voor andere vogels. Toch broeden er bodembroeders als kleine plevier, scholekster, leeuwerik en kluut die dapper de loslopende honden, wandelaars Hereford-runderen en Konik paarden proberen te weerstaan.
Toekomst: Voor weidevogels moeten er wel wat dingen op orde zijn als we ze ooit nog terug willen zien in de uiterwaard: een open landschap en rust zijn het belangrijkst. Nu zijn de uiterwaarden tot struingebied verklaard, waarin iedereen overal mag komen en liefst met loslopende honden, maar broedende weidevogels zouden gebaat zijn bij het afsluiten van gebieden van half maart tot half juni. Maar in het algemeen zal eerst de daling van het aantal landelijke broedparen stopgezet moeten worden en pas met een stijging van de aantallen zullen we ze weer terug zien over de dijk. Daarom is het misschien raadzaam om eerst in te zetten op de terugkeer van vogels, die voorheen ook in de uiterwaard huisden als kwartelkoning en patrijs. Daarvoor zijn minder ingrijpende landschapsingrepen nodig.
Ferdinand Hemmen is landschapshistoricus.
Mettertijd heeft hij veel kennis en ervaring opgebouwd door betrokkenheid bij grote projecten voor hoogwaterveiligheid. Momenteel richt hij zich vooral op advies over inzet van erfgoed voor bevordering van duurzame omgevingskwaliteit. Hij is betrokken bij de publicatie: “Wat je niet weet over de Betuwse uiterwaarden”.
Ferdinand is geboren in Bemmel en woont nu in Zevenaar.
De Mauritslinie door Ferdinand Hemmen
Ten tijde van de Tachtigjarige oorlog (1568-1648) wordt de militaire potentie van de rivieren, waaronder de Waal, ten volle benut. Om de Spanjaarden tegen te houden en in de gaten te houden, heeft prins Maurits een verdedigingslinie langs de Waal aangelegd. De zogenoemde Mauritslinie. De linie bestond uit een reeks vestingsteden met daartussen “redoutes”: kleine schansen.
Vanuit de redoutes moest je overzicht hebben over de rivier, tot in het achterland. Communicatie tussen twee redoutes onderling was mogelijk door te waarschuwen met signalen, rook of vuur. Volgens de kaart van Blaeu van de Tielerwaard uit 1665 lagen er tussen Gorinchem en Tiel twintig redoutes langs de Waal.
Niet één redoute is bewaard gebleven.
Dik Kusters
Beeldend kunstenaar, Varik
Email: dhk@dikkusters.nl
Geboren en getogen in Ophemert, 15-09-1952
Opleiding: Academie voor Beeldende vorming.
Bestuurslid IWS Holland (International Watercolor Society), lid van kunstenaarsverenigingen Waard Art en Werkplek.
Als aquarellist leg ik graag de laatste restjes cultuurlandschap van de Waal vast. Veel lucht en smalle streep land van wat er nog van over is. Alles van waarde blijkt weerloos!
Het zijn werken in een zelf ontwikkelde, gemengde techniek. Air brush inkt gespat met tandenborstel en gaasje, vervolgens fijne details geaquarelleerd. Land, licht en water, waaronder de stemming van de dag heeft mijn voorkeur. Maar ook het atmosferisch perspectief in de lucht boeit mij zeer.
In mijn ruimtelijk werk benut ik de schoonheid van verval uit de natuur. Met een kleine ingreep wordt het een voorstelling uit het dagelijks leven.
Werk van Claus Oldenburg is mijn inspiratie bron. Gewone alledaagse vormen zoals een boon, een bloem of de waterspiegel wil ik extra vergroten en uitlichten als een vervreemdende dimensie.
Dik Kusters
Bert Leenders
Bert Leenders loopt tijdens een korte presentatie met zevenmijlslaarzen door de geschiedenis van het Rivierengebied. Naast aandacht voor de ontwikkeling van het landschap, zal hij ook enkele belangrijke gebeurtenissen en ontwikkelingen op het gebied van economie, bestuur en samenleving aandacht geven.
Bert is geboren en getogen in Tiel, maar woont ondertussen al 40 jaar in Ophemert. Hij schreef tal van historische artikelen voor uitgaven van de vereniging Oudheidkamer voor Tiel en Omstreken. Bert schreef vele jaren voor de Wegener uitgaven De Zakengids en de Toren over de Tielse en regionale politiek, actualiteiten en achtergronden. Als hoofd personeelszaken van de regionale sociale werkvoorzieningsorganisatie heeft hij veel kennis vergaard over het westelijk deel van het Gelderse Rivierengebied.
Anna Sloot
Pastoriestraat 4
4184 EC Opijnen
Tel.: 0651554599
Email: anna@annaskeramiek.nl
Anna Sloot woont in Opijnen, midden in het mooie Betuwse landschap. Haar passie is keramiek.
Jaren geleden begon zij daarmee. Vele vormen van klei hebben haar interesse. Zij past hierbij verschillende technieken toe, zoals boetseren, glazuren en draaien.
Inspiratie is er volop in het dagelijkse leven, zoals aan de Waal en in de natuur. Door de jaren heeft zij haar eigen stijl ontwikkeld. Dat is duidelijk terug te vinden in haar werk. De laatste jaren staat de kip centraal, maar ook andere dieren hebben haar interesse en dat in allerlei vormen en vrolijke kleuren.
Aart en Dik Kusters komen met een humoristisch getinte voordracht overBetuwse taal en gewoonten.
Twee autochtone bewoners uit de Betuwe en om precies te zijn Ophemert, vertellenu in woord en beeld wat zoal de gewoonten zijn in de verschillende dorpen. Verschilgaat u in taal en gewoonten ervaren. Maar ook vele gezegden komen uit deboerencultuur. Eencultuur waar de dorpen bekend om zijn, maar die inmiddelsgrotendeels verdwenen is. Vele dagelijkse begrippen en uit zwang geraakte woordenzullen u verbazen. Kortom, maak kennis met Betuwse taal en gewoonten.
Ank Hazelhoff
Textile Art, 2-3 dimensionale weefsels
Weven is voor mij een manier om vormen te maken. Vorm in het weefsel door middel vankleur en/of verschillende patronen of met het weefsel zelf.
Met onconventionele materialen, zoals koperdraad, lood, plastic ofvideoband kan ikvan het gebruikelijke platte vlak komen tot 2 of 3 dimensionale weefsels.
De uitdaging om te zien hoe ver je met dit materiaal kunt gaan,is zeer boeiend. Hetmateriaal (door middel vanverschillende technieken)als expressiemiddel gebruiken:met het weefsel als essentieel element in het object. Zo zijn er steeds weer nieuwemogelijkheden om met bijzondere materialen en verschillende technieken mooieobjecten te laten ontstaan.
Ank Hazelhoff
Aart Kusters woont waar hij geboren is in een Orwelliaans jaar(1948-1984). Tweetalig opgevoed (Hèmers en Nederlands). Vanaf 1971 tot aan zijn pensionering werkzaam in ICT.
Daarnaast 25 jaar in het openbaar bestuur actief als raadslid en wethouder. En na zijn pensionering ontdekt dat de Romeinse senator Cicero gelijk had. Als je een tuin hebt en een bibliotheek heb je genoeg.
Soraya van Houwelingen
Kerklaan 1
4063CV Heesselt
Email: sorayavh@icloud.com
www.sorayakunst.nl
Soraya van Houwelingen (1960) woont en werkt in Heesselt, waar ze ook schilderlessen en workshops verzorgt. Ze volgde haar opleiding in Utrecht aan de SOL en aan de Hogeschool voor de Kunsten in Amersfoort. Na haar opleiding kreeg Soraya een startstipendium van het Fonds voor de Beeldende Kunsten en heeft sindsdien vele malen geëxposeerd en haar bijdrage geleverd aan de nodige kunstevenementen. Naast olie-en acrylverf werkt zij met de meest uiteenlopende media. Kranten, textiel, persoonlijke memorabilia, zand en organisch materiaal zijn terug te vinden in veel van haar werk. Vaak laat zij zich inspireren door mensen in haar directe omgeving. Hoewel veel van haar werk als portretten kunnen worden gecategoriseerd, zijn het vaak geen portretten in die traditionele zin van het woord, eerder vertegenwoordigen zij een emotie of een herinnering. Haar laatste expositie/installatie ‘I never promised you a rosegarden’, in samenwerking met journalist/ audiospecialist Jacqueline Maris, maakte grote indruk op het publiek. Hierbij speelden persoonlijke audiofragmenten een grote rol. Belangrijke thema’s in Soraya’s werk zijn kwetsbaarheid en verval.
Eef de Graaf (Delft, 1939)
Opleiding: Academie voor beeldende Vorming, Amersfoort.
Sinds de jaren ’80 maakt Eef de Graaf concrete kunst, na eerst een tiental jaren figuratieve reliëfpanelen te hebben gemaakt.
Concrete kunst, datgene verbeelden wat niet zichtbaar is, maar wel denkbaar is. Het zijn geen abstracties van de waarneembare wereld, maar constructies van het denkbare, die procesmatig in het brein ontstaan.
Constructivisme heeft zijn basis in de Russische Revolutie begin 20e eeuw. Een kunstvorm, waarbij bewust werd afgezien van een inhoudelijke verklaring en vooral van een subjectieve uitdrukking. Deze ideeën waarin het meetbare , het praktische en het zuiver objectieve op de voorgrond stonden, groeide uit tot een wereldwijde stroming met het accent op Europa (Bauhaus, De Stijl).
De bekende kunstcriticus Wim van der Beek formuleert zijn werk als volgt: In het constructivistische oeuvre van Eef de Graaf zijn de geometrische basisvormen van fundamenteel belang. De kunstenaar is echter vooral geïnteresseerd in de bijzondere effecten van zijn artistieke ingrepen. Zijn reliëfpanelen laten zien hoe hij geometrische wetmatigheden doorbreekt zonder de balans en het evenwicht te verstoren. Hij garandeert de visuele spanning die nodig is om zijn werk vitaal te houden. Hoewel De Graaf een constructivist is in hart en nieren , streeft hij er wel naar om deze begin 20e eeuwse kunststroming te verrijken met oorspronkelijke en actuele variaties.
Carla Wiersma
Adres: Waalbandijk 82, Heesselt
Telefoon: 0622452450
Email: wiersmavdbrandt@gmail.com
Profiel :
Beeldhouwer, beelden in brons.
Van 1974 t/m 1979 volgde zij de opleiding Beeldhouwen aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht.
Zij heeft deelgenomen aan zowel solo, als ook groepstentoonstellingen.
Zij maakt beelden in opdracht voor de openbare ruimte, voor particulieren (onder andere portretten) en relatiegeschenken.
“In haar werk laat zij zich leiden tot kernbegrippen als: de ontmoeting, het samen zijn of het samen komen van mensen, waaruit een altijd terugkerend verlangen spreekt naar intimiteit en geborgenheid.
Veel van haar werk laat de dualiteit zien van de eenling tegenover de groep.
Er ontstaat een spanningsveld tussen individu en massa.
De aanzet tot haar beelden is heel verschillend. Soms ontstaan ze uit iets dat ze heeft gezien, vanuit een gevoel, iets dat haar opvalt of overkomt, maar ook een poëtische zin kan de aanleiding zijn tot een beeld. Zo weet zij kleine vluchtige momenten vast te leggen, die daardoor een nieuwe dimensie krijgen”.
